2014: het einde van jargon op je website

Mensen die mij al wat langer volgen, weten dat ik één duidelijk stokpaardje heb: jargon is volstrekt onnodig en overbodig. Jargon zorgt voor onleesbare websites, voor onduidelijkheid, voor verwarring en het zorgt dat de klant naar een andere website gaat die wel helder is. Jargon kost zo geld, tijd, klanten en aanzien. Toch heb ik de afgelopen tijd veel tegenwerpingen gekregen waarom jargon juist wel moet.
Ik zal ze hieronder ontzenuwen. En als we het dan eenmaal eens zijn over jargon? Zullen we er dan eens mee ophouden? Zet maar op je goede voornemens: jargon afschaffen in 2014. Jargon staat voor hoogmoed. Voor niet nadenken. Voor blindelings papegaaien.
Kortom jargon staat voor luiheid en getuigt van weinig respect voor de klant.

Over ons

Voor we verder ingaan op het ontzenuwen van alle redenen om wel jargon te gebruiken: gebruik gerust jargon. Stop het alleen heel ver weg op je website. Ergens onder de pagina’s die niemand leest. Bijvoorbeeld bij ‘Over ons’. Stop daar al je jargon. En kijk zo nu en dan naar Google Analytics om te zien hoe weinig mensen dat daadwerkelijk lezen.
Maar houd het vooral uit het primaire proces van je klant. Verstoor de toptaak van je klant niet met vaagheden, wolligheid en jargon.
Gaan we nu verder met de tegenwerpingen.

Ja maar, het moet van de interne specialisten

Binnen elke organisatie heb je de inhoudelijke experts met hun persoonlijke portefeuille. Zij zijn ingelezen en volledig op de hoogte van de ontwikkelingen binnen hun specialistische vakgebied. En het is mooi dat zij er zijn om iedereen op de hoogte te houden van alle ontwikkelingen. Zonder hen geen inzicht in dat deel van de markt.
Maar… geef de interne specialisten vooral geen ruimte op de website. Want dan nemen ze het taalgebruik van hun niche mee naar een algemeen publiek. Een publiek dat daar niet op zit te wachten. In ieder geval niet bij het uitvoeren van hun toptaak.
Of het nu gaat om dienstverlening, de overheid of een commerciële omgeving, houd de inhoudelijke specialisten ver van de website. Ze kunnen allerlei redenen noemen waarom hun informatie op de site moet, alleen moet daar eerst een vertaalslag over worden gemaakt om al het jargon er uit te vissen. Gebruik de kennis van interne specialisten als achtergrond en respecteer ze als bron van oneindige wijsheid over hun niche. Maar laat het vertalen van die kennis over aan communicatie of de webredactie.

Ja maar, het moet van de branche

Vanuit de inhoudelijke specialisten komt vaak ook de tegenwerping: maar zo praten we allemaal in deze branche! Dat is leuk, maar ook een kwestie van gewenning en een bepaalde mate van luiheid. Verander nooit iets aan de manier waarop we praten en we kunnen nog jaren vooruit met jargon.
Maar wat als we er eens mee ophouden? Gewoon, omdat het kan.
Wat als iemand binnen de branche zijn klanten niet vermoeit met jargon? Wat voor gevolgen heeft dat voor die onderneming? Valt deze opeens om? Of valt deze juist op?
Door helderheid te bieden in plaats van vaagheid?
Door menselijk te klinken in plaats van afstandelijk?
Door met de klant te praten in plaats van op de klant neer te praten?
Wat voor gevolgen heeft dat?
Ik denk dat zo’n organisatie positief opvalt. Je hebt nu de kans de eerste te zijn die helder en menselijk communiceert. Met respect voor de klant en zonder jargon. En dat alleen levert al heel wat goodwill op.

Ja maar, het moet van de wet

Hier komen we op glad ijs, want niemand wil gedoe met de wet. Volgens de wet moeten uiteenlopende bepalingen en algemene voorwaarden zichtbaar zijn op een website. Denk maar aan het gedoe rond cookie-meldingen. Maar ook als je een webshop hebt, kom je zulke regels tegen. Of als je een beroep uitvoert waarvoor je bevoegd moet zijn, zoals arts. Vanuit de wet worden dan eisen gesteld aan de informatie die je levert.
Het zorgt voor de onwaarschijnlijke tussenkomst van een juridische afdeling bij online communicatie. Teksten die relatief ongevaarlijk lijken, worden opeens op een juridische weegschaal gelegd. En meestal komt dat de communicatiekracht van die teksten niet ten goede.
Blindelings het wettelijke jargon plaatsen, is echter niet de beste oplossing. Zoek dus de middenweg. Maak een vertaling van de wettelijke vereisten naar een communicatieve vorm. Vertaal het jargon naar een heldere tekst en val zo op. “Goh, hun algemene voorwaarden zijn eigenlijk best goed te lezen!”.

Ja maar, het moet van de techniek

Zodra we over techniek praten, is jargon haast niet meer te vermijden. Of het nu gaat over de techniek in de auto, in je computer, je stereo of van je software; de teksten staan vol jargon, afkortingen, cijfers en marketingtaal. Helaas vallen veel technische ondernemingen in dezelfde valkuil. Ze verkopen specificaties in plaats van voordelen.
Techniek is echter simpel. Wordt mijn leven er beter van? Gaat het sneller? Draagt het bij aan mijn doelen? Kan het beter, sneller, goedkoper en eenvoudiger? Techniek moet het doen. En die specificaties? Die stop je lekker in een PDF en bied je aan als download. Laat de mensen zelf kiezen of ze zich willen onderdompelen in alle kleine nerderige details. Maar ga er niet van uit dat ze deze automatisch op hun pagina willen hebben.

Conclusie

Jargon is overbodig en zorgt in het ergste geval voor wantrouwen bij de lezer. ”Waarom verbergen ze zich achter zulke moeilijke woorden?” “Waarom praten ze niet gewoon helder?” “Waarom praten ze niet gewoon menselijk?” “Waarom praten ze niet op hun website, zoals we met elkaar praten?”
Maak 2014 het jaar waarin je jargon afschaft. Je hebt nu de munitie.
Deze blogpost is eerder verschenen op 42bis.nl

Het niet officiële, maar daarom niet minder #MijnMoment 2013

Op de website Mijn Moment van Henk-Jan Winkeldermaat vertellen mensen uit zijn kring over Het Moment van dat jaar. Een leuke traditie die al heel wat jaren zorgt voor veel tranen, maar ook voor momenten van herkenning en een glimlach. Een fijn rustpunt aan het einde van het jaar. Een mooi format en eentje waar ik graag aan bijdraag. Alleen ken ik Henk-Jan niet en kent Henk-Jan mij niet, dus doe ik het maar even op mijn eigen blog.

*Tot zover de disclaimer.

Mijn Moment van 2013 is: het hele jaar 2013.

Ik werd op 1 januari 2013 wakker en wist: dit jaar gaat het gebeuren! Zeker weten. Vreemd genoeg weet je het soms gewoon.

We waren ondertussen al 5 jaar op zoek naar een andere woning. Vijf jaar van bezichtigen. Van vroeg opstaan en slaperig in de trein stappen. En we hadden de moed bijna opgegeven.

We wilden weg uit ons appartement in Rotterdam. Het was te klein geworden. We wilden weg uit de Randstad. Weg uit de uitlaatgassen. We wilden gaan wonen in… Groningen. Jawel. In het Hoge Noorden. Of zoals mijn vrienden het noemen: North of the Wall.

Waar altijd meer lucht te zien is dan grond. Waar onze dochters buiten kunnen spelen. Waar we eindelijk onze tuin zouden hebben. Onze bloemen en groente. Waar het stil is. Waar we rust zouden vinden.

Maar dankzij de crisis was hier al meerdere malen een dikke streep door gezet. Wegbezuinigd. Contract niet verlengd. Zelfstandig geworden. Allemaal niet echt een solide basis om zo een grote stap mee te zetten.

Toch wist ik op 1 januari al: het gaat gewoon gebeuren. We gaan het gewoon doen. Onze droom komt uit.

En dus stonden we op een hele koude ochtend 6 januari 2013 met klapperende tanden te wachten op een makelaar. Alweer de eerste trein naar het Noorden. Voor weer een bezichtiging. Voor weer een rondleiding. Hoeveel huizen hadden we al niet gezien? Voor weer dat moment waarop je elkaar aankijkt en weet: dit is NIET het juiste huis?

Alleen was het huis, het juiste huis.

Alles klopte. De hoge plafonds. De vele ramen. De grote tuin. Natuurlijk moest de hoogpolige vloerbedekking eruit. En moest het behang uit de jaren 70 weg. En zouden we nog wel even bezig zijn met de tuin. Maar in de basis voelde het goed. Daar moet je gewoon even doorheen kijken.

Maar ja, twee zelfstandigen en een huis kopen? Midden in een crisis? Met een hoogzwangere vrouw? Is dat slim? Waarschijnlijk niet. Geen bank die met ons in zee zou gaan. U bent allebei zelfstandig? En u heeft nog maar twee jaar uw eigen onderneming meneer? En uw vrouw is hoogzwanger? Ze zouden ons uitlachen.

Alleen hebben ze ons niet uitgelachen.

24 juli. Dat was de datum waarop we zouden verhuizen. Alleen besloot Dochter 2 eerst te komen. Dus hebben we de verhuizing maar even uitgesteld tot september. Leek ons toch wat slimmer.

Dochter 2 is nog geboren in Rotterdam. Maar uiteindelijk zijn we in september in de auto gestapt en zijn we naar Groningen gereden. Naar het Hoge Noorden. North of the Wall en zijn we in ons huis getrokken.

Het is nu 29 december. Ik heb de hele dag staan krabben en schuren. Mijn vrouw heeft staan schilderen. Dochter 1 is uit logeren. Dochter 2 ligt in een andere kamer vredig te slapen. De hoogpolige vloerbedekking is weg. De vijf lagen behang zijn ook verdwenen. Maar er is nog genoeg te doen.

2013 is het jaar geworden van de grote sprong. We hebben het maar gewoon gedaan. Het is nog elke dag spannend. Maar we zijn thuis.

2014 – minder opinie, meer visie

Opinie is eenvoudig. Ik zet een stelling in een kop. Het liefst gechargeerd. Onderbouw dit in mijn blogpost. En er is altijd wel iemand die in woede ontploft. Binnen de kortste keren hebben we een discussie tussen voorstanders en tegenstanders. Meestal eindigt dit in Troll-gedrag of de opmerking: “Let’s agree to disagree.” We verspillen zo dagelijks veel tijd en energie. 


Opinie is suiker voor onze hersenen. Het voegt niets toe. Er zal altijd iemand tegen zijn. Er zal altijd iemand voor zijn. Leer er mee leven. Het is een leuke oefening in overtuigingskracht, maar echt vooruit komen doen we niet.

Opinie is de basis voor het nieuws. Persoon X heeft dit gezegd. En vervolgens mag persoon Y aan het woord om uit te leggen waarom dit verkeerd is. Opinie is de dagelijkse realiteit voor politiek, maar zakelijk heeft het weinig meerwaarde.

Opinie is de basis voor veel programma’s. Zet twee partijen in een kamer en laat ze 45 minuten bekvechten. Heerlijke televisie, maar het voegt niets toe aan het oplossen van problemen. Het is discussie om de discussie.

Opinie is de basis voor veel blogposts. Het is een eenvoudige manier om engagement aan te trekken. Verklaar maar eens iets ‘dood’ in je blog en zie de commentaren binnenstromen. Leuk voor traffic, maar het zet je niet neer als een thoughtleader. Het levert discussies op die gedoemd zijn om te mislukken. Voor elke voorstander is er een tegenstander. Het is irrelevant.

Doorzie je de onzin van opinie dan kun je ongeveer 60% van je dagelijkse berichten weggooien. En schaf je al snel het nieuws om 20.00 uur af, maar dat terzijde. Het zijn volwassenen die bezig zijn met welles-nietes. En eigenlijk komt dat nogal kinderachtig over.

Soms is het lekker. Niets fijner dan iemand terecht wijzen. “Sorry, maar wat jij zegt, daar klopt geen bal van.” Zo lang je maar weet dat het niets toevoegt. Je lijkt er niet slimmer door, het bevestigt niet direct je rol als expert; het laat vooral zien dat je trapt in het mechanisme van opinie.

Hele volksstammen zijn elke dag bezig met anderen terecht wijzen. Veel mensen zijn dagelijks bezig met opinie. Dat is energie die we hadden kunnen besteden aan andere doelen.

Daarom is mijn goede voornemen voor 2014: 
minder opinie, meer visie. 

#twxmas2013 Mijn voorspellingen voor 2014

Afgelopen donderdag mocht ik tijdens de Twitter bijeenkomst #twxmas2013 in een Live Hangout On Air iets zinnigs zeggen over Online Communicatie in 2014. Aangezien niet iedereen die Live heeft kunnen bekijken, hieronder een korte samenvatting van mijn voorspellingen/wensen.



1. Dood van corporate bullshit:

Social Media is door een groot deel van de bevolking geaccepteerd. De toon op deze sociale media is los en menselijk. Dit is de toon waar we steeds meer naar zullen zoeken in online communicatie. We zullen steeds verder verwijderd raken van de corporate bullshit die nu nog op veel websites staat. We klikken niet meer op sites vol jargon, marketingbeloftes en loze woorden. We prikken door deze onzin heen en zoeken naar de authentieke stem. De kleine winkel met een persoonlijk verhaal of de grote corpo die menselijk is gebleven.

2. Return of the long read:

We zijn moe van alle snelle korte artikelen met: tien tips voor dit – tien tips voor dat. Het is suiker voor onze hersenen. We zien een terugkeer naar langere artikelen met een goede basis in research. Even snel een mening spuien is verleden tijd. We nemen – mede dankzij het gemak van tablets – meer tijd om langere artikelen te lezen. Het hap-snap karakter van blogs zal naar de achtergrond verdwijnen. Hier is een kans voor journalistiek om in depth artikelen te maken. Dankzij eindeloos scrollende websites kunnen we ons onderdompelen in een verhaal met een goede spanningsboog en mooie beelden.

Hier direct een mooi voorbeeld van een long read over Into The Wild.

3. Total Immersion:

Niet alleen in teksten, maar op alle mogelijke visuele manieren willen we onszelf onderdompelen in een beleving. Een experience. Van een goed geschreven blogpost tot een mooie video-tutorial, van een goed board op Pinterest tot regelmatige updates op Instagram. Maar ook offline – van het prijskaartje aan je kleding tot het bonnetje. Branding wordt steeds meer een kwestie van de juiste totaalbeleving bieden. Met een goed verhaal en een menselijke stem.

Kijk voor een overzicht van alle trends op Marketingfacts.

Kijk het geheel terug:
UPDATE! Nu in HD.

Of voor de korte samenvatting de video hieronder: