Nobody cares about your brass balls! – Online Communicatie 2014

Online communicatie is macho. Het is de taal van de zelfverzekerde mens. De taal van de man met ballen. En je weet hoe het gaat met ballen… Wij hebben de grootste. Wij hebben de beste. Wij zijn altijd in ieder geval nog groter dan de concurrentie. En onze oplossing laat de concurrentie ver achter zich in snelheid. Beter, groter, sneller. Het is ver-pissen voor gevorderden. Doe me een plezier, leg ‘hem’ op tafel, maak er een Instagrammetje van, gooi er desnoods een kek filtertje over en post het online. Einde discussie.


Natuurlijk overdrijf ik, ik schrijf ook met mijn kloten. Dat is wel zo prettig. Lekker op de borst rammen en grommen. Doet het al jaren goed.

Als wij maar HEEL HARD geloven in ons product en dit HEEL HARD schreeuwen, dan kan onze klant niet anders dan ook wel heel hard geloven en ons zijn zuurverdiende geld geven. Toch?

Zelfverzekerd knallen we onze website vol met superlatieven en macho marketingtaal. Met groundbreaking technology. Met superfast, supercool, super! Super! SUPERRR!!! Nu nog beter dan de vorige versie en die was al helemaal De Shit! Het bommetje. De eindbaas der eindbazen.

“Zelfverzekerd knallen we onze website vol met superlatieven en macho marketingtaal.”  Tweet dit

Balls! Balls! Balls!

Als je schrijft met je zak, met je brass balls, kom je over als een… zak.

De tijden zijn veranderd. De tijd van de gorilla’s en holbewoners ligt ver achter ons. En eerlijk gezegd boeit niemand het echt hoe ‘groot’ je bent.

Als je maar gewoon doet wat je hebt beloofd.

Een beetje menselijkheid is in 2014 op zijn plek. Dit is de tijd van Social Media. En Social Media is default. Het IS de realiteit. Op deze platformen zijn wij mensen. Breekbaar. Feilbaar. Met offdays. Met pijnlijk verlies. Met tranen. Met dagen dat het allemaal niet lukt. Met dagen dat we het niet zien zitten. Met dagen dat we geen groot succesverhaal kunnen ophangen.

Wil je mijn tip voor 2014?
Een beetje minder trommelen op de behaarde borst. Een beetje normaal doen. Een beetje breekbaar durven zijn. Zo nu en dan gewoon zeggen:
Sorry mensen. We fucked up! 
Ook wij zijn feilbaar. 
Ook wij maken soms een foutje. 

En niet blijven verschuilen achter dat stalen gezicht en ‘alles is helemaal in orde, het gaat toppie, brede glimlach, duimen omhoog’-masker waar je niemand meer mee in de maling neemt.

Houd op met je brass balls te schrijven. En schrijf met je hart.

2014 – minder opinie, meer visie

Opinie is eenvoudig. Ik zet een stelling in een kop. Het liefst gechargeerd. Onderbouw dit in mijn blogpost. En er is altijd wel iemand die in woede ontploft. Binnen de kortste keren hebben we een discussie tussen voorstanders en tegenstanders. Meestal eindigt dit in Troll-gedrag of de opmerking: “Let’s agree to disagree.” We verspillen zo dagelijks veel tijd en energie. 


Opinie is suiker voor onze hersenen. Het voegt niets toe. Er zal altijd iemand tegen zijn. Er zal altijd iemand voor zijn. Leer er mee leven. Het is een leuke oefening in overtuigingskracht, maar echt vooruit komen doen we niet.

Opinie is de basis voor het nieuws. Persoon X heeft dit gezegd. En vervolgens mag persoon Y aan het woord om uit te leggen waarom dit verkeerd is. Opinie is de dagelijkse realiteit voor politiek, maar zakelijk heeft het weinig meerwaarde.

Opinie is de basis voor veel programma’s. Zet twee partijen in een kamer en laat ze 45 minuten bekvechten. Heerlijke televisie, maar het voegt niets toe aan het oplossen van problemen. Het is discussie om de discussie.

Opinie is de basis voor veel blogposts. Het is een eenvoudige manier om engagement aan te trekken. Verklaar maar eens iets ‘dood’ in je blog en zie de commentaren binnenstromen. Leuk voor traffic, maar het zet je niet neer als een thoughtleader. Het levert discussies op die gedoemd zijn om te mislukken. Voor elke voorstander is er een tegenstander. Het is irrelevant.

Doorzie je de onzin van opinie dan kun je ongeveer 60% van je dagelijkse berichten weggooien. En schaf je al snel het nieuws om 20.00 uur af, maar dat terzijde. Het zijn volwassenen die bezig zijn met welles-nietes. En eigenlijk komt dat nogal kinderachtig over.

Soms is het lekker. Niets fijner dan iemand terecht wijzen. “Sorry, maar wat jij zegt, daar klopt geen bal van.” Zo lang je maar weet dat het niets toevoegt. Je lijkt er niet slimmer door, het bevestigt niet direct je rol als expert; het laat vooral zien dat je trapt in het mechanisme van opinie.

Hele volksstammen zijn elke dag bezig met anderen terecht wijzen. Veel mensen zijn dagelijks bezig met opinie. Dat is energie die we hadden kunnen besteden aan andere doelen.

Daarom is mijn goede voornemen voor 2014: 
minder opinie, meer visie. 

#twxmas2013 Mijn voorspellingen voor 2014

Afgelopen donderdag mocht ik tijdens de Twitter bijeenkomst #twxmas2013 in een Live Hangout On Air iets zinnigs zeggen over Online Communicatie in 2014. Aangezien niet iedereen die Live heeft kunnen bekijken, hieronder een korte samenvatting van mijn voorspellingen/wensen.



1. Dood van corporate bullshit:

Social Media is door een groot deel van de bevolking geaccepteerd. De toon op deze sociale media is los en menselijk. Dit is de toon waar we steeds meer naar zullen zoeken in online communicatie. We zullen steeds verder verwijderd raken van de corporate bullshit die nu nog op veel websites staat. We klikken niet meer op sites vol jargon, marketingbeloftes en loze woorden. We prikken door deze onzin heen en zoeken naar de authentieke stem. De kleine winkel met een persoonlijk verhaal of de grote corpo die menselijk is gebleven.

2. Return of the long read:

We zijn moe van alle snelle korte artikelen met: tien tips voor dit – tien tips voor dat. Het is suiker voor onze hersenen. We zien een terugkeer naar langere artikelen met een goede basis in research. Even snel een mening spuien is verleden tijd. We nemen – mede dankzij het gemak van tablets – meer tijd om langere artikelen te lezen. Het hap-snap karakter van blogs zal naar de achtergrond verdwijnen. Hier is een kans voor journalistiek om in depth artikelen te maken. Dankzij eindeloos scrollende websites kunnen we ons onderdompelen in een verhaal met een goede spanningsboog en mooie beelden.

Hier direct een mooi voorbeeld van een long read over Into The Wild.

3. Total Immersion:

Niet alleen in teksten, maar op alle mogelijke visuele manieren willen we onszelf onderdompelen in een beleving. Een experience. Van een goed geschreven blogpost tot een mooie video-tutorial, van een goed board op Pinterest tot regelmatige updates op Instagram. Maar ook offline – van het prijskaartje aan je kleding tot het bonnetje. Branding wordt steeds meer een kwestie van de juiste totaalbeleving bieden. Met een goed verhaal en een menselijke stem.

Kijk voor een overzicht van alle trends op Marketingfacts.

Kijk het geheel terug:
UPDATE! Nu in HD.

Of voor de korte samenvatting de video hieronder:

Vijf tips voor totaal paranoïde klanten

In de basis is elke bezoeker van je site een beetje paranoïde. Daar is niets mis mee, het zorgt dat we weloverwogen aankopen doen. Maar uitgaan van een wantrouwige inslag doet wonderen voor de helderheid van je website. Ga er van uit dat al je klanten zo paranoïde zijn als maar kan en neem die angsten weg.

Elke klant heeft het recht om paranoïde te zijn. We staan toch op het punt om ons zuurverdiende geld in te wisselen voor een product of dienst. Gaat ergens iets mis of hebben we te maken met een malafide bedrijf, dan is ons zuurverdiende geld verdwenen. En zitten wij met lege handen.

Als aanbieder van een product of dienst kunnen we dus maar beter zorgen dat we de paranoia van onze klanten niet erger maken. Hieronder vijf tips om de paranoia van je klanten in te perken.

1. Zorg voor eenvoudige contactinformatie

Waar al onze toeters en bellen van gaan rinkelen, is een site waar je op geen enkele manier contact kunt krijgen met een mens of een fysiek kantoor. Kijk naar een gemiddelde aflevering van Opgelicht en er is geen fysiek adres, geen telefoonnummer of e-mail van de oplichter bekend. Zorg dus voor eenvoudige contactinformatie, het liefst op elke pagina. Zorg voor zichtbare mensen. Geef ons als klant het gevoel dat we bij fouten direct iemand aan de lijn kunnen krijgen die ons helpt.

2. Zorg voor duidelijke en heldere voorwaarden

Een grote onleesbare pagina vol met juridische taal is geen pretje om te lezen en zorgt voor optimale paranoia. Verschuilen achter jargon, waardoor we als klanten net niet helemaal snappen wat er staat, zorgt voor een onbehaaglijk gevoel. De paranoia slaat toe. Wat verbergen ze? Wat gebeurt er als het mis gaat met mijn bestelling? Hebben ze alles wel goed op orde? Schrijf je voorwaarden dus in helder Nederlands en beperk het gebruik van jargon.

3. Zorg voor duidelijke certificaten, oorkondes en testimonials

Trust indicators zijn belangrijk voor elke website. Certificaten van onafhankelijke organisaties, oorkondes, awards, testimonials van tevreden klanten. Zet al deze middelen waar mogelijk in. Ze laten zien dat andere mensen onze organisatie het vertrouwen waard vinden. Plaats ze op die plekken waar de conversie plaatsvindt.

4. Zorg voor heldere taal

Natuurlijk moet elke website geschreven zijn in heldere taal. Maar bekeken door de paranoia bril wordt deze noodzaak nog groter. Vaagheden zorgen voor onbehagen. Jargon zorgt voor twijfel. Allemaal een goede voedingsbodem voor paranoia. Als we niet snappen wat er staat, haken we al snel af. We vertrouwen het gewoonweg niet.

5. Zorg voor feedback

Laat mensen maar vertellen wat ze vinden van je dienst of product. Geef ze de ruimte om hun mening te ventileren. Gooi alle kanalen open en geef ruimte voor feedback. Alleen het feit dat je overkomt als een open organisatie neemt vandaag de dag al veel paranoia weg. Antwoord je alleen met jargon en protocol op Tweets, dan voelen we ons al wat minder op ons gemak.

Conclusie?

Is elke klant wantrouwig? Nee, niet direct, maar een gezonde mate van paranoia heb je altijd te overwinnen. We willen graag de pijn die samenhangt met kopen zoveel mogelijk verzachten. Dus help de klant daarbij. Voed de paranoia niet.

Online Copywriting Blogposts – Weekoverzicht – Week 45

Pak een kop koffie of thee. Ga lekker zitten en lees gezellig mee.

Deze week twee blogposts via Medium. Een fijn blogplatform als je het mij vraagt. Geen afleidingen, alleen maar teksten. Daardoor krijg je als schrijver meer vrijheid om je op de inhoud te focussen. En het ziet er ook nog eens mooi uit. De derde blogpost is een afwijkende en is mijn bijdrage aan de site Ondergewaardeerde Liedjes. Veel leesplezier.

Lorem Ipsum is killing your website

Design = copy = design

I am sorry to say this. But, lorem ipsum must die! Today!
Just put it in the trash and NEVER EVER use it again.
Why?

https://medium.com/i-m-h-o/adc9c0e9d234

The ten ways jargon is destroying your brand

Why jargon is bad for your health.

https://medium.com/i-m-h-o/3c768ff20333

DE BATTLE DER DRANKLIEDEREN

Zestig procent van alle liedjes schijnt over de liefde te gaan – of het nu gaat om ontluikende liefde, liefdesverdriet, of gewoon porno. Ook de dood is een dankbaar thema in de popmuziek.

Maar jongens, het hoeft allemaal niet zo zwaar te zijn, toch? Soms moet gewoon het dak eraf en de beuk erin, hetzij in de club of in de kroeg. Wij gaan vandaag voor de laatste categorie – die de barman opzet om de baromzet nog even te stuwen.

http://ondergewaardeerdeliedjes.nl/2013/11/08/drankliederen-battle/

Online Copywriting Blogposts – Weekoverzicht

Een beetje ‘rustige’ week voor wat betreft de blogposts. Hieronder twee berichten van mijn hand. Veel leesplezier.

Jan Kuitenbrouwer – “Er heerst angst voor eenvoud.” Of respecteren we de lezer gewoon niet?

“Er heerst angst voor eenvoud”, zo kopt schrijver en columnist Jan Kuitenbrouwer dit weekend in het NRC.
In het artikel doet hij zijn beklag over het feit dat: “Hoogopgeleiden geen simpele taal meer spreken uit angst te worden aangezien voor laagopgeleiden. Maar het gros van de bevolking begrijpt hen niet.”

Lees mijn reactie hier.

De paradox van de zelfstandige expert

Ik ben goed in wat ik doe. Na 13 jaar ontwikkelen, komt er een moment waarop je zegt: Ik kan dit. Dit is mijn ding. En dit ding doe ik gewoon goed. Je kunt jezelf een bepaalde professionele arrogantie permitteren. Dat vraagt om constant blijven leren. Schaven aan je vaardigheden. Lezen over de laatste ontwikkelingen binnen je vakgebied. En toch. Blijft er het knagende gevoel: Ik zou zoveel MEER kunnen doen.

Ontdekken wat die paradox is? Lees vooral verder.