Spreken op Social Media Week Rotterdam #smwrdam – The Aftermath!

Een kleine week geleden mocht ik op dinsdagochtend mijn ding doen op Social Media Week Rotterdam – jargon killen. Hieronder een kort overzicht van de presentatie en alle mooie momenten daarna…

De presentatie zelf.

En de link naar de presentatie.
http://www.slideshare.net/DimitriLambermont/social-media-en-de-dood-van-formele-communicatie-smwrdam-via-copydimitri

Direct na mijn presentatie werd ik overvallen door de vrienden van Open Rotterdam Radio.
http://www.openrotterdam.nl/-social-media-laat-mensen-to-the-point-praten/

Of luister hieronder direct.


Gelukkig zaten er ook twee dames van NRCQ in de zaal…
http://www.nrcq.nl/2014/09/25/jargon-daar-snapt-die-eenzame-kneus-achter-zijn-scherm-niets-van 

En ook een bezoeker vanuit Social Inc.
http://www.socialinc.nl/content/social-media-week-rotterdam-1

En de vrienden van 42bis besteden aandacht aan mijn betoog.
http://www.42bis.nl/2014/09/terugblik-smwrdam-dag-2/

 De Engelse versie wordt opgepakt door SlideShare Today en later door SlideShare zelf. Gevolg. SlideShare of the Day!

http://www.slideshare.net/DimitriLambermont/social-mediaand-the-death-of-formal-communication-international?sf4852330=1

En vandaag nog even op Socialmedia.nl:
http://www.socialmediasocialmedia.nl/strategie_nieuws/presentatie-social-media-and-the-death-of-formal-communication/

Al met al een goede oogst voor één keer spreken.

PRO-TIP: onderschat SlideShare niet 😉

Sneak preview! Nog een kleine week tot Social Media Week! #SMWRDAM

Nog een kleine week en dan sta ik hier mijn praatje te doen. Bij Social Media Week Rotterdam. En daar ben ik maar wat trots op. Geen zin om de link te volgen? Het is op dinsdag 23 september van 10.00 uur tot 10.45 uur in de Grumpy Cat Room. Benieuwd waar ik het over ga hebben? Hieronder alvast een sneak preview van enkele slides. Tot volgende week bij #SMWRDAM.

Kaarten kopen? Dat kan hier.

Communicatie anno 2014 is volledig schizofreen

We leven in het tijdperk van Social Media. Een tijdperk waarin de oude normen en waarden rond communicatie niet meer gelden. Een tijdperk waarin ‘normaal’ praten de gewenste manier van communiceren is voor veel mensen. Dat is fijn voor de gebruikers, maar ook heel pijnlijk voor veel organisaties. 

Ik kan op elk moment van de dag de verbinding zoeken met mensen waarmee ik van gedachten wil wisselen. En als ze tijd en zin hebben, krijg ik antwoord. Mensen die vroeger buiten mijn bereik lagen, zijn nu slechts een tweet verwijderd. Heel natuurlijk. Heel gewoon. We babbelen wat. We husselen wat. En soms gaan we over naar IRL.

De overgang naar de totaalheerschappij van Social Media als norm voor communicatie is echter nogal abrupt gegaan.

Dat zorgt op dit moment voor een volledig schizofreen communicatielandschap. Overal zie je organisaties die wel meewillen, maar die puur uit gewoonte in oude vormen terugvallen. Dit zorgt voor rare discrepanties. Om over de gevolgen voor congruentie – walk the walk, talk the talk – nog maar te zwijgen.

Schizofrene Communicatie

Simpel gezegd: we willen heus wel communiceren met ‘je’, maar schieten in een reflex naar ‘u’. Of we communiceren op Social Media met ‘je’, maar zodra je een brief ontvangt is het U.

De huidige overgang is voor veel organisaties namelijk extreem pijnlijk. Ik kan niet eens meer tellen hoe vaak ik de u of je-discussie heb moeten voeren de afgelopen jaren. Op het laatste moment trekt iemand hoog in de boom vaak de stekker uit dit soort initiatieven: blijf maar bij het veilige U. Dat kennen onze klanten tenminste. Dat vinden ze fijn.

Nee. Dat vinden jullie fijn, organisaties. Jullie houden van een beetje afstand. Jullie houden vast aan U. Terwijl het hele landschap om je heen de menselijke norm voor communicatie volgt, houden jullie vast aan het aangeleerde en vertrouwde. En dat kost je klanten.

Want we raken een beetje in de war van je schizofrenie. Je was toch zo lekker cool en benaderbaar online? Waarom stuur je dan een brief met Geachte heer? Veel organisaties verwarren hun klanten op dit moment. Door niet duidelijk te kiezen. Ze schuren een beetje lafjes tegen Social Media aan, maar communiceren in hun standaardmiddelen nog steeds afstandelijk.

Je klanten zijn niet gek. De klanten groeien op dit moment alleen veel sneller dan veel organisaties. En waar het ooit vreemd was om je meest persoonlijke gebeurtenissen zomaar online te gooien, delen we vandaag alles – met een telfie – een tamponselfie als voorlopig dieptepunt, maar dat terzijde.

Brian Solis heeft ooit mooi gezegd: Adapt or Die. En zo kritisch is het.

En natuurlijk werkt iedereen heel hard aan het Adapt-stuk. We zijn echt hard onderweg naar steeds normaler praten. Maar toch heerst er nog veel weerstand. Veel organisaties blijven vasthouden aan de oude, veilige normen. Hoe lang nog?

Mijn advies? Maak de keuze en hou je aan de keuze. Of je gaat volledig over op de menselijke maat die wij in 2014 aanhangen of niet. Even goede vrienden, maar kies.

Gaat Social Media kapot aan grappen en katten?

Misschien ben ik een zeur. Dat kan. Misschien heb ik het een beetje druk. Dat is ook waar. Misschien begin ik asociale trekjes te vertonen…  Meh. Maar de laatste tijd heb ik steeds meer last van het feit dat Social Media me ergernis oplevert. Ernstige ergernis. Met als gevolg dat ik liever een platform gedag zeg dan er nog langer tijd aan te besteden. Mijn irritatie? 

We verspillen zoveel potentieel. 

Aan onzin. 



Ik ben altijd wel nieuwsgierig  geweest naar Social Media. Genoeg om er veel tijd in te steken. Genoeg om me redelijk snel op nieuwe platformen aan te melden. Uit nieuwsgierigheid. Kijken hoe het werkt. Wat beloven ze? En werkt het?

Genoeg om me er zorgen over te maken.

Ik heb me altijd genoeg verdiept in het hele gebeuren om er een redelijk advies over te geven, maar kwam er ook achter dat ik liever het werk over laat aan de mensen die Social Media-experts zijn… Copy is mijn ding, doe jij je Social Media-trucje.

Ik zat op Myspace.
Ik zat op Hyves.
Ik zat op Facebook.
Om maar wat te noemen.
Ik schijn ergens nog wel wat accounts te hebben voor andere platforms… We missen je. Het zal wel.

Allemaal heb ik ze redelijk eenvoudig gedag gezegd.
En als het zo doorgaat vrees ik dat LinkedIn en GooglePlus binnenkort ook sneuvelen.

Twitter staat nog steeds sterk dankzij het format, maar heeft ook zo zijn kuren. Hoe lang dat nog duurt…
En ik ben redelijk blij met Pinterest. Serendipiteit en plaatjes. Een supercombinatie, maar dat terzijde.

Het probleem?

  • Gekeuvel. 
  • Kattenfoto’s. 
  • Dezelfde grap keer op keer. 
  • Mensen die bij Goedemorgen-clubjes zitten. 
  • Mensen die foto’s van hun lunch posten.  
  • Gezellige nietszeggende samenraapsels. 
  • Linkdumps.
  • Onzin.

Ik kan er zelf ook aan meedoen. Slap ouwehoeren op Twitter. Er is geen groter genot. Wetende dat je al die mensen die SERIEUS met Social Media bezig zijn, irriteert. I love it.
Personal Branding? My Ass!

Maar wat ik zo mooi vond aan Social Media is een beetje flets geworden.

De goede artikelen. Het delen van kennis met andere vakidioten. Het idee dat je samen aan iets aan het bouwen was… Social Media. De nieuwe manier van communiceren. Echte interactie. Geen aanname meer over de doelgroep, maar contact met de klant. Direct contact.

De eerste tijd was hemels. Elke dag een nieuw inzicht. Een Eureka-moment. Dat al deze mooie kennis zomaar wordt gedeeld! Ik ging met sprongen vooruit in mijn ontwikkeling. Ben heel anders over mijn vak gaan denken. Heb mijn hele manier van denken over klanten aan moeten passen.

En toch… ergens onderweg… is de sleur er in geschoten.

Hoe langer je op Social Media zit, hoe meer volgers je hebt. Lijkt leuk, maar je stelt je ook bloot aan de maatschappij. En al zijn uitwassen. En aangezien ik geen zin heb om een backgroundcheck van elke volger te doen, voeg ik redelijk makkelijk mensen toe. Om vervolgens met de gebakken peren te zitten.

Want voor je het weet, is je timeline vervuild. Met herhalende boodschappen van automatische systemen. Met nietszeggende gezelligheid. Met katten- en hondenfoto’s.

Ik heb zonet even voor de lol geprobeerd mijn Google Plus op te schonen.

Lukt niet.

Ik ken die mensen niet. Ik kan waarde en onzin niet meer van elkaar scheiden.
Wie zijn al die mensen?
Wat dreef me om ze toe te voegen?
Wat willen ze van mij?

Ik heb mijn Facebook opgezegd.
Niet om een statement te maken, het doet wat het moet doen, maar omdat ik moe werd van alle grappen de hele dag.
En dit zijn mijn vrienden en kennissen. Niet eens totale vreemden.
Facebook werd voor mij het blindelings delen van de grap van de dag.
Geen interactie. Geen toegevoegde waarde. Geen wijsheid of inzicht.
Leuk. Delen. Hahaha. LOL.

LinkedIn? Begin een topic en tel af. Binnen een dag staat het vol met Maak kennis met mijn coaching praktijk-antwoorden. Schreeuwende eenpitters die geen antwoord bieden, maar hun diensten proberen te slijten.

Waarin zoek ik de toegevoegde waarde?
Goede artikelen.
Stevige onderbouwde blogposts die nieuwe inzichten brengen.
Een nieuwe visie.

En daarmee komen we op het verspilde potentieel.

Ik vrees voor Social Media en dat gaat me aan het hart.

We hebben de techniek om de beste hersenen binnen een niche samen te brengen en te laten sparren.
We gebruiken het voor – kort samengevat – grappen en katten.
En slechte marketingacties.

Ik vrees voor de geschiedenis.

En in dit jaar ontdekte de mens Social Media. En ze hadden het potentieel om de wereld te veranderen. En ze gooiden al die techniek weg aan… grappen en katten.

Haal ik alle onzin weg? Verwijder ik de Goedemorgen-mensen?

Dan ga ik terug naar de tijd van het Online Forum. Lekker in een niche met andere nerds zeuren over je niche. Kwaliteit. Diepgravend. Wijsheid binnen een zeer kleine marge. Dodelijk saai voor een buitenstaander. Maar dat is ook sleets.
Hoeveel blogposts met top 10 lijstjes over de beste manier om… kun je nog lezen?

Het klinkt me prettig in de oren. Back to basics.

Maar eerlijk gezegd… moet ik al die mensen gaan doorzoeken? Moet ik al mijn timelines gaan opschonen? Waarop moet ik selecteren? Wie blijft? Wie gaat weg? Voegt niets toe, maar heeft wel een groot gevoel voor humor? Of begin ik vanaf nul?

De techniek is geniaal. De potentie ligt er. In de begindagen van mijn adviesdingetjes over Social Media had ik een citaat waarmee ik critici graag om de oren sloeg.

Social Media is only a waste of time, if you use it to waste your time.

Vrienden. Wees eerlijk. We are wasting our time.

Serendipiteit en het dorp genaamd Twitter

Het vinden van iets onverwachts en bruikbaars, terwijl je op zoek bent naar iets totaal anders. Serendipity is zonder twijfel een van mijn favoriete woorden uit de Engelse taal. En bovendien een aardige RomCom, maar dat terzijde. Het draait om de volgende vraag: in hoeverre laat je het lot beslissen en laat je het toeval zijn werk doen?

Veel Social Media platformen dragen een bepaalde mate van serendipiteit in zich. Je klikt op de knop en laat het lot beslissen wat je te zien krijgt…

In de begindagen van Twitter was het voor mij een wonderlijke ontdekking om serendipiteit aan het werk te zien.
Je kwam door het kanaal in contact met mensen waar je normaal aan voorbij zou lopen. 
Door de RT’s of blogposts van je volgers deed je ontdekkingen. 
Je was op zoek naar iets totaal anders, maar kwam toevallig uit op datgene waar je niet aan had gedacht… 
Datgene waar je al jaren naar op zoek was. De informatie die handig en bruikbaar bleek.
Je zet Twitter aan 
En op dat moment komt de informatie langs die op dat moment door je timeline wordt gedeeld. 
Zet je Twitter later aan, dan heb je het gemist. 
Mooi geval serendipiteit.
Was ik die zondagmiddag niet naar Rotterdam gegaan, dan was ik mijn vrouw nooit tegengekomen. 
Serendipiteit doet iets raars met je hoofd. Sla links af en je komt de vrouw van je dromen tegen. Maar wat als je rechtsaf was gegaan? Je gooit je Twitter aan en precies dat bericht waar je behoefte aan hebt, komt langs… Maar wat als je het bericht niet had gezien?
Nu ik enkele jaren op Twitter zit, lijkt de serendipiteit over zijn hoogtepunt. In ieder geval voor mij. 
Het eenvoudige feit is dat ik de mensen in mijn TL te goed begin te kennen. Ik kan de reactie voorspellen op een nieuwsbericht. Ik ken de politieke kleur van mijn tweeps of weet in ieder geval waar ze naar neigen. Ik weet wat voor soort berichten ze delen. 
De serendipiteit neemt af, zodra de voorspelbaarheid toeneemt. 
Daarmee is een deel van de charme van Twitter weg. En is bijvoorbeeld een platform als Pinterest weer interessant. 
Is het te uiten in een curve? Zodra een platform of kanaal een bepaalde tijd onderdeel uitmaakt van de dagelijkse gang van zaken van veel mensen, neemt het toeval af?
Twitter is een dorp geworden. Een dorpskroeg met stamgasten. 
Een veel gebruikte beeldspraak, maar zoals in elke dorp weet je, je eigenheimers te vinden. Ik weet wat ik kan verwachten. 
Ik weet dat er veel wordt gezeurd. Ik weet dat er veel diensten en producten naar voren worden geschoven waar ik niets aan heb. Ook niet toevallig. 
Wat te doen? 
Overnieuw beginnen? Iedereen er uit gooien en rustig vanaf nul opbouwen?
Je weet dat er een punt komt dat ook deze nieuwe tweeps lichtelijk voorspelbaar worden. 
En de serendipiteit afneemt. Dat is dan misschien ook het lot. 

Content: van ad hoc naar strategie – Vertaling – 4 van 5

Content heeft nog te veel een ad hoc karakter. Hoe komen we tot meer focus? Hoe komen we tot een strategie? Hieronder een voorzet. 

In deze – en komende blogposts – zal ik elke fase toelichten. Zo komen we tot een volledige aanpak van content. In mijn vorige blogpost ben ik ingegaan op de derde fase van onze contentstrategie: de uitvoering en het redactieproces.

We hebben gekeken hoe we kwaliteitseisen kunnen formuleren voor onze content. Daarnaast hebben we gekeken naar de invulling van het redactieproces. Van ideeënvorming tot archivering is het belangrijk om stappen te formaliseren en standaarden vast te leggen. Zo bewaken we onze consistentie en congruentie.

Fase 4: Verdere vertaling
Fase 4 draait om de vertaling van ons initiële idee naar andere vormen en kanalen. In de derde fase hebben we de basis gelegd voor content. Maar slechts uitgaan van een geschreven artikel is een te beperkte notie van wat content vandaag de dag is. Voor een maximaal bereik, moeten we het vertalen.

Online draait het naast het woord om het gebruik van beeld – al dan niet bewegend – en geluid. En alle mogelijk denkbare mengvormen. We consumeren online veel verschillende vormen op veel verschillende kanalen. Richt je redactie daar op in. Zorg dat vertaling in het bloed zit.

Fase 4 bestaat zo uit een verdere vertaling van het originele idee naar:
4A. Kanalen
4B. Vormen
4C. Toepassingen

 
4A. Kanalen
Hoe haal je het maximale uit een idee voor content? Dat is de vraag waar het om draait. Iedereen kan een blogpost schrijven en verspreiden. Maar kun je er meer mee? Voor elke mogelijke niche is er een platform binnen de Social Media. Hoe kun je inspelen op de wensen van dat platform?

Een belangrijke kanttekening is dat je klanten daar wel moeten zitten. Verspreiden op een kanaal alleen voor de verspreiding is verspilling van tijd en energie.

Natuurlijk staat je blog over je kernthema online, maar heb je aan offline gedacht? Heb je een persbericht? Een inhoudelijk verhaal? Wis dan de offline media niet uit. Kijk naar aanvullende vormen. Prikkel het enthousiasme offline en laat de klant online verder lezen. Of draai het juist om. Zorg online voor acties die zorgen voor offline bezoek aan je winkel.

En heb je al aan mobiel gedacht? Aan de tablet? Daar consumeren we content heel anders. Denk altijd bij elk stuk content: hoe kan ik het vertalen naar een ander kanaal? Daarvoor moet je vervolgens kijken naar elke mogelijke vorm.

4B. Vorm
Wederom – het is eenvoudig om je mening over je kernthema in te kloppen en dit live te zetten. Maar gezien de omvang van de hoeveelheid content die dagelijks op ons afkomt, is dat niet genoeg. Voor een maximaal bereik moet je een vertaling maken van je basisidee naar andere vormen. Het is te uitgebreid om hier op alle mogelijkheden in te gaan. Waar je echter altijd aan moet denken, is de drie-eenheid van

  1. Tekst
  2. Beeld
  3. Geluid

En alle mogelijke mengvormen van deze drie. Onderzoek vervolgens welk platform interessant is voor welke vorm.

Voorbeeld
Laten we kijken naar retail als voorbeeld. Je kunt een persbericht schrijven over de nieuwe collectie (tekst). En deze voorzien van beeld. Tot zover niets aan de hand… Maar wat als je het gaat vertalen?

  • Je kunt het beeld ook online zetten via bijvoorbeeld Pinterest.
  • Of een overzicht bieden op Facebook.
  • Of een eenvoudige video op Youtube zetten waar je een bepaald artikel uitlicht.
  • Of een video over de ambachtelijke werkwijze achter de collectie.
  • Je kunt met sfeerbeelden werken via Instagram.
  • Een presentatie neerzetten op Slideshare.
  • Of een playlist op Spotify zetten die klopt bij de sfeer.
  • Organiseer een hangout op Google Plus waarin je een blik achter de schermen geeft.
  • Organiseer een wedstrijd.
  • Denk offline aan de vakbladen.
  • Etcetera.
Dit voorbeeld is even uit mijn mouw geschud, maar het gaat om de training van de reactie – hoe kan ik meer halen uit mijn content?
En dan wel even checken of de doelgroep daar ook aanwezig is.Vorm en inhoud
Vorm gaat hierbij ook in op de vorm die je kiest om je kennis in te gieten. Ga je voor een beschouwend artikel met diepgravend onderzoek? Kies je een infographic? Of een interview met een expert? De mogelijkheden om meer te bieden dan jouw visie op jouw niche zijn onbeperkt.

Denk aan een whitepaper.
Denk aan een e-Book.
Denk aan een presentatie.
Denk aan een interview.
Denk aan video.
Denk aan een webinar….
Train je vertaalspier tot de kanalen en vormen je volledig eigen zijn.4C. Vertalen van basisidee naar andere toepassing:
Zoals ik al aan heb gegeven bij de vertaling naar een ander kanaal en een andere vorm gaat het om de automatische gedachte: hoe kan ik mijn basisidee vertalen naar een andere toepassing?

Hoe kan ik de kennis van mijn organisatie anders inzetten?

Hoe kan ik het anders toepassen? Hoe kan mijn klant het anders toepassen?

Hoe kan ik op een andere manier de verbinding maken met mijn klanten?

Onderzoek de kanalen en vormen. Denk vanuit de drie-eenheid Tekst, Beeld en Geluid. En ga er mee spelen. Meet door wat werkt en wat niet. En pas het aan.

Samenvattend
Vanuit onze kernwaarden, onze kernboodschap en met duidelijke kwaliteitseisen zijn we aan de slag gegaan met content. Maar content is slechts een vertaling van onze kennis. Om aan de wensen van de huidige consument te voldoen, moeten we constant scherp blijven op een mogelijke vertaling naar een ander kanaal, een andere vorm of een andere toepassing.

Gaat u mee naar stap 5?

Waarom ondernemingen zullen blijven falen met Social Media

Ondernemingen zullen blijven falen met Social Media. Tenminste. Als ze
oude ideeën over communicatie proberen toe te passen op deze nieuwe kanalen. En
tenzij ze een simpel gegeven begrijpen. Het belang tussen empathie en massa. Nergens
is empathie (inlevingsvermogen) belangrijker dan op Social Media. Om dat helder
te maken heb ik de volgende eenvoudige grafiek bedacht.

Maximale massa
Helemaal links heb je een
maximale massa bij je communicatie. De rode lijn staat op honderd. Maar hier is
de empathie duidelijk het laagst (de blauwe lijn staat op 1). Denk maar aan een
reclameblok. We bereiken misschien veel mensen, maar of deze boodschap rekening
houdt met de specifieke wensen van de kijker is nog maar de vraag. Het is
schieten met hagel. En hoewel je een beetje inlevingsvermogen nodig hebt om de
reclame te maken (de lijn begint bij 1 en niet bij 0), is het zenden en geen
gesprek. We hebben dus geen rekening gehouden met de antwoorden van de kijker. In
hetzelfde reclameblok kan ik evengoed boodschappen tegenkomen die voor mij zijn
bestemd, als boodschappen die me niets aangaan. 
Daar is weinig inlevingsvermogen voor nodig.
Neemt de massa af, dan zullen we
al snel meer empathie moeten tonen.
Doelgroepen
Kijken we naar waar de lijnen
elkaar kruisen dan zit hier ongeveer het punt waar we denken over doelgroepen
en persona’s. We doen pogingen om de massa in te delen en te zeggen ‘we richten
onze boodschap alleen op deze groep en niet op de hele massa’. Het vergt al meer
inlevingsvermogen, omdat we duidelijk onderscheid proberen te maken binnen de
massa. Daarom moeten we nadenken over de doelgroep. Wat willen ze? Wat is hun
doel? Hoe zien ze er ongeveer uit?
Maar nog steeds bestaan er veel
mogelijkheden om de plank mis te slaan. Deze
vorm heeft lang gewerkt en is voor veel communicatiemiddelen nog steeds goed te
gebruiken.
Maximale empathie
Maar iedereen weet dat er iets
is veranderd in het landschap. Want helemaal rechts zien we de situatie welke
we aantreffen op Social Media. De massa is teruggebracht tot één. We hebben
eindelijk via internet menselijk contact – één op één. Het is contact, zoals je
zou kunnen voorstellen bij een goede vriend. Deze komt naar je toe met een vraag of
behoefte. Je neemt de tijd om antwoord te geven. We spreken hier dus over
maximale empathie. We zullen ons daadwerkelijk moeten inleven in wat er aan de andere
kant gebeurt en hier op moeten reageren.
Verkeerde kant op
Waar gaan ondernemingen nog vaak
de fout in? Simpel, ze denken in het midden of helemaal aan de linkerkant van
de grafiek als ze zich op Social Media begeven. 
Als we online gaan, komt onze
doelgroep wel naar ons toe. En kunnen we onze redelijk generieke boodschappen
zenden. 
Als we online gaan, bereiken we de massa. Dus hoeven we onze
boodschappen niet af te stemmen op de individuen in de massa. 
Als iemand
daadwerkelijk terugpraat richten we daar wel processen voor in. Dat is in een keurslijf
te proppen.
Verstoor het proces niet
En dus reageren ze op deze Social
Media kanalen zoals je mag verwachten. In processen en automatisering.
Hetzelfde proces zie je bij callcenters. Je belt met een duidelijke vraag, je
krijgt een mens aan de lijn. Maar in plaats van inlevingsvermogen te tonen,
gaat de persoon aan de andere kant mee in het proces. Het maakt niet uit dat
jij met een vraag zit, er moeten targets worden gehaald en je vraag moet
voldoen aan het hokje. Anders loopt het proces vast.
Serieus of niet?
Vraag je daarom af aan wie je
meer baat hebt binnen je Social Media team. Die hipster met de hoge Klout
score, maar met weinig menselijk besef? Of iemand die zich daadwerkelijk kan
inleven in wat er aan de andere kant gebeurt? Pas als ondernemingen werkelijk
de tijd en het geld steken in het serieus nemen van hun klanten, heeft Social
Media een kans van slagen. Het is één-op-één. En dat kost tijd, energie en lef.
Maar vooral een maximale hoeveelheid empathie. 

Content: Social Media en de omgekeerde persona

De doelgroep is een grote
onduidelijke massa. Een zee aan mensen. En het schrijft moeilijk voor deze zee. Het is te diffuus. Om daar als tekstschrijver grip op te krijgen is voor de lezer
een ‘persona’ of ‘pen portrait’ ontwikkeld. Dit is een fictief persoon. In het leven geroepen om helderheid te scheppen. We kunnen onmogelijk iedereen aanspreken met onze tekst, dus schrijven we een tekst die een bepaald soort mens aanspreekt. De persona kan zo
helpen bij het segmenteren van de markt en het vaststellen van je exacte publiek.
Door een fictief karakter te
ontwikkelen, kun je namelijk direct spreken met deze ‘persoon’. Hoe meer dit overeenkomt
met de realiteit, hoe beter de tekst aansluit op de lezer. Een persona is een goed middel om je een beeld te vormen van die ene lezer.
Met wie praat ik?
Om een goede persona te bouwen,
moet je voorstellen wie de lezer is, hoe de lezer is en wat de lezer belangrijk vindt.
Uiteindelijk moet dit zover worden ontwikkeld  dat je de lezer haast
kunt horen praten. Alles wat je maakt, moet vervolgens kloppen bij deze ‘imaginary friend’.
In de basis draait het om empathie en het voorzien in de wensen van
je lezer. In praktijk ben je in een constante dialoog met je persona. Wat zou de persona van deze redenering vinden? Trigger ik hiermee mijn persona? Is dit voor hem overtuigend?

 

Ondersteboven
Als je, je begeeft in Social Media
is het handig om ook eens na te denken over de persona voor jouw onderneming. Maak een fictief persoon. Al is het maar als denkoefening. Hij of zij is de spokesperson voor jouw onderneming. Is het een grapjas? Is hij serieus? Met wie identificeert de persona van jouw onderneming zich? Wat zijn de behoeften? Hoe oud is jouw persona? Wat zijn de ambities van jouw persona? Is jouw onderneming een Twitter, Facebook of toch meer een LinkedIn mens? Is het een zakelijke prater? Of kan er een geintje vanaf?

Hoe en waarover?

Door voor je onderneming een duidelijke persona op te stellen, kun je helderheid scheppen in HOE en WAAROVER je communiceert. En waarover niet. Het is dus niet de bedoeling een fictief persoon te worden, we houden wel van authentiek,  maar gewoon eens na te denken over de manier waarop jouw onderneming praat. Met een persona kun je werken aan de toon en de inhoud van jouw boodschappen. En zorgen dat deze toon consistent en vooral consequent blijft over de verschillende Social Media kanalen.